Cień wiatru
20 Katedra
„Podczas jednej z jego eskapad spotkałam kapelusznika Fortuny'ego: spacerował po dziedzińcu katedry i wyglądał jak nawiedzony. Pamiętał, jak dwa lata wcześniej złożyłam mu z Miquelem wizytę, pytając o jego syna Juliana. Zaprowadził mnie na bok i powiedział w zaufaniu, że wie, iż Julian żyje, choć widocznie z jakiegoś niepojętego powodu nie może się z nimi skontaktować.” (s. 454)
21 San Felipe Neri
"Plac San Felipe Neri jest ukrytą za starymi rzymskimi murami drobną szczeliną w labiryncie ulic, pokrywających Dzielnicę Gotycką. Mury kościoła spryskane został w dniach wojny domowej ogniem karabinu maszynowego. Tego poranka grupa dzieciaków bawiła się w żołnierzy, za nic mając pamięć kamieni." (s. 174)
22 Dom Nurii
"A gdy nadeszła umówiona chwila, znów skłamałem i poszedłem do domu Nurii Monfort, której dotyk i zapach wciąż był żywy w mojej pamięci. Plac San Felipe Neri przejęty został we władanie przez odpoczywające na kamieniach stada gołębi." (s. 349)
23 Targ Borne
"W Barcelonie Bernarda pracowała na targu Borne, w budce z warzywami, i tak przypadkiem Barcelo natknął się na nią i tknięty dobrym przeczuciem zaproponował jej pracę u siebie.” (s. 49)
24 Bazylika Santa Maria del Mar
"Zastanawiając się nad tym, zagłębiliśmy się w ulicę Moncada, kurczącą się o tej porze do tonącego w ciemnościach pasażu, osaczonego przez stare pałace zamienione w magazyny i warsztaty. Litania dzwonów z bazyliki Santa Maria del Mar wzmacniała echo naszych kroków. Po chwili gorzka, gryząca woń zaczęła przebijać się przez zimową bryzę." (s. 270)
25 Bazylika Matki Bożej Stella Maris
"Chodziła codziennie do bazyliki Matki Bożej Stella Maris na mszę o ósmej i spowiadała się co najmniej trzy razy w tygodniu." (s. 49)
26 Aleja Borne
„Na ławce w alei Borne znaleziono ciało mężczyzny; zmarły siedział ze skrzyżowanymi na kolanach rękoma i spoglądał na bazylikę Santa Maria del Mar. Chmara gołębi, wydziobujących mu oczy, zwróciła uwagę jakiegoś przechodnia, który zawiadomił policję. Trup miał skręcony kark.” (s. 468)
27 Ulica Moncada
„Na ulicę Moncada dotarliśmy po północy, eskortując niebiańskie ciało Rociito. Przemyciliśmy ją do przytułku Santa Lucia tylnym wejściem, którym zwykle wynoszono zmarłych na uliczkę, wyglądem i fetorem przywodzącą na myśl wejście do piekieł” (s. 505 – 506)
28 Ulica Princesa
"Kilku przygodnych, by tak rzec, widzów całego zajścia stojących w drzwiach baru Xampanet pospieszyło mi teraz z pomocą w przeniesieniu Fermina na postój taksówek przy ulicy Princesa, a kelner z baru zadzwonił pod podany mu numer, uprzedzając gospodarzy o naszym przybyciu." (s. 307)
29 Dworzec Francia
"Owej niedzieli tysiąc dziewięćset dziewiętnastego roku, kiedy przybył na dworzec Francia, by przekazać Julianowi bilet i pożegnać się z nim, Miquel wiedział już, że Penelope nie przyjdzie." (s. 401)